Op de camping...

We hebben al een tijd geen mens gezien. De enige geluiden zijn die van het beekje dat een meter of tien lager in behoorlijk tempo tussen de bergen door stroomt en af en toe een kreet van pijn wanneer iemand even een hobbeltje mist en bijna zijn enkel breekt. We lopen al een paar uur achter elkaar door en we vinden dan ook dat we best een pauze verdiend hebben als het pad even een stukje lager langs de beek loopt. Hier bevindt zich een kiezelstrandje waar we eindelijk onze rugtassen even af kunnen zetten. De gasbranders en Cup-a-Soup komen tevoorschijn, terwijl het water opstaat trekken wij onze zwembroek aan en springen de beek in. De nieuwjaarsduik is er niets bij; het water is echt ijs- en ijskoud. Het is een mooi plaatje, aan de ene kant het kiezelstrandje met een paar meter hoger het wandelpad waar nog steeds niemand langsgelopen is, aan de andere kant de beboste berghelling die steil omhoog loopt. Daartussen drie bevroren smurfen die kijken alsof de kou ze niks doet.