13 november 2003 • sjors • Stukkies
Gelukkig zijn we de hele dag bezig, ander zouden we zeker weten een andere camping hebben opgezocht. Camping is ?berhaupt een groot woord. Het is meer een kruising tussen een opslagplaats voor autowrakken en een vuilnisbelt. Het staat er vol met mobile homes waarvan wij ons onmogelijk kunnen voorstellen dat die gewoon over de openbare weg hierheen vervoerd zijn. Op deze camping verblijven voornamelijk gezinnen die hier minimaal vier weken zitten. En met zitten bedoel ik niet verblijven, maar echt zitten. Iedereen kent ze wel, van die volkomen doorvoedde lieden die de hele dag tv kijken (dit leest u goed; tv kijken op een camping, vaak met nog meer zenders dan thuis. Is dat dan het vakantiegevoel?).
De kinderen zitten ook, op skelters en crossfietsjes waarmee ze bloedlinke capriolen uithalen. Regelmatig sodemietert er eentje languit op het asfalt, waarna een zorgzaam mede-ettertje het bloedende kreupele slachtoffertje terugzeult naar de mobiele bungalow, terwijl de andere dreumesjes ijverig de afgebroken tandjes bij elkaar zoeken. Wij blijven altijd even staan om dit schouwspel glimlachend gade te slaan. Medelijden kennen we niet; deze koters weten ons iedere minuut die we op de camping doorbrengen het bloed onder de nagels vandaan te halen door voortdurend vlak voor onze tent heen en weer te racen.
De eerste ochtend al reed er ??n over mijn hoofd, dat op dat moment in de uiterste hoek van de tent lag, terwijl de rest van mijn lichaam zich in een foetushouding elders in de tent bevond. Recent onderzoek heeft uitgewezen dat dit de meest voorkomende slaaphouding is. Mensen die op deze manier slapen zijn van het type ruwe bolster, blanke pit. De blanke pit was op dat moment ver te zoeken bij mij, want toen ik het dadertje eenmaal te pakken had vormde ik zijn fietsje om tot een soort buitenboordbeugeltje waarmee ik hem aansloot op het elektriciteitsnet van de camping. Ik houd er niet van als mensen over mijn hoofd heen fietsen, laat dat duidelijk zijn.
Stel: het lukt je om zonder bloedvergieten je tent uit te komen. Dan stuit je dus op het tweede algemene campingprobleem; het douchegebouw. Wat je daar aantreft is ronduit vreselijk. Mannen die hun buik in de wastafel hebben gehangen terwijl ze zich staan te scheren; een tapijt van allerlei ondefinieerbare soorten haar op de grond en overal weer die miljoenen pestkoters, die overal lijken te moeten fietsen, zelfs in de douche. Maar het meest vermakelijke is altijd?Het Gezin.
Het gaat ongeveer als volgt. Papa, mama, zoontje en dochtertje komen het douchegebouw binnen. Mama gaat met dochter richting de vrouwen, pa en zoon nemen het mannengedeelte. Eerst moet het zoontje naar het toilet van papa. Na een paar minuten bijzonder overdreven druk- en kreungeluiden roept meneertje trots dat hij klaar is en of papa toiletpapier heeft. Papa begint te grommen en te stomen, en gaat met tegenzin een rol halen uit de caravan, want die rollen hangen hier niet in de toiletten. Wanneer dat allemaal achter de rug is en het jochie het toilet heeft laten verstoppen komt de volgende stap; de douche. Het ventje mag bij papa in het hokje. Ik weet niet of u een beeld heeft van een douchehokje op een camping, maar meestal heeft het nog het meest weg van een bezemkast met een afvoer. Het is al onmogelijk om er in je eentje zonder verwondingen te douchen, laat staan met z?n twee?n. Zoonlief draait de kraan vast open terwijl papa zijn kleren nog aan heeft. De eerste klap is binnen. Het krijsen wordt gesmoord door het water van de douche.
Vanaf de andere kant van het gebouw roept ?t dochtertje dat ze naar papa wil omdat mama vervelend is. Intussen smeert papa vakkundig shampoo in de ogen van zijn kind, dat nog harder begint te brullen en nu helemaal niets meer ziet. Hij verliest zijn stukje zeep, wat mijn hokje in glijdt. Wanneer het jongetje onder de wand doorkruipt om het terug te komen pakken herken ik het pestkotertje dat het nodig vond om over mijn schedel te fietsen en ik trap de zeep nog een stukje verder het douchegebouw in. Vader schreeuwt intussen dat het kereltje verdomme terug moet komen met de zeep, maar door de shampoo ziet het arme schaapje nog steeds niets, waardoor hij even later wederom mijn hokje in wil kruipen. Ik vind het nu een beetje eng worden, dus ik duw ?m terug richting het goede hokje.
Moeder denkt dat papa nog geen shampoo had en gooit haar fles over de muur, recht op het hoofd van vader. Omdat hij vanuit deze positie moeder niet kan slaan heeft zoonlief de tweede knal te pakken. Het jongetje wordt vast afgedroogd en aangekleed en mag aan de wastafel zijn tandjes gaan poetsen. Hij kan er niet goed bij dus hij draait op de gok de kraan open en begint te poetsen. Hij was even vergeten dat papa zijn kleren in de kuip had gelegd, waardoor alles door- en doornat wordt en hij, wanneer papa de nattigheid ontdekt, ineens niets meer te poetsen heeft. Witheet, met een handdoek om zijn genitali?n, beent de goede man weg om droge kleren te halen. Hij loopt de deur uit, struikelt en belandt languit in een bloembak, wat het recente douchen zo goed als overbodig maakt. Zijn zoontje sluit zich voor alle zekerheid een half uurtje op in een douche, want het obstakel was zijn crossfietsje dat recht voor de deur geparkeerd stond.
Dit soort ellende is aan ons niet besteed. Weliswaar slapen wij op de camping (althans, we liggen er, want er is altijd wel ??n of andere randdebiel die zonder Frans Bauer niet in slaap kan komen), maar we zorgen wel dat we zo lang mogelijk ver uit de buurt blijven van de ellende op de vuilstortplaats die ze hier camping noemen. Wij krijgen echter ook een keer honger en dus zetten wij aan het eind van de dag met lood in de schoenen gang richting onze tent.
Wanneer je met een backpacktas op je rug over een camping loopt krijg je gegarandeerd te maken met een verschijnsel dat elke campingbezoeker overkomt: het kijken. Terwijl minstens tachtig procent van de campinggasten aan het barbecuen is (lees: niet te herleiden stukken vlees zo zwart laat worden dat er absoluut geen leven meer in kan zitten, het smaakt als een gebakken schoenzool en het je leven gegarandeerd een paar jaar korter maakt) gapen ze ons allemaal aan, vanachter de giftige gitzwarte rookkolom die uit de barbecue opstijgt.
Het begon al op de eerste dag. We kwamen aan, checkten in en gingen naar de aangewezen plek om die te ontdoen van alle troep en er onze tenten op te zetten. Overal om ons heen verschoven mensen hun stoelen, zetten de auto even een eindje verderop, deden het geluid van de tv wat zachter en trokken een biertje en een zak chips open als gingen we ter plekke een half uurtje toneel op staan voeren. We begrepen niet wat er zo bijzonder was, hadden in tien minuten alles overeind en gingen vrolijk terug zitten kijken. Een paar uur later, het schemerde al, kwamen er schuin tegenover ons mensen met een let-op-zwenkt-uit-formaat caravan aan. En toen snapten we ineens wat de lol van kijken kan zijn. Korte samenvatting: eerst sneuvelde het linkerachterlicht van de caravan, toen dat van de auto, vervolgens gleed het hele gevaarte bijna een greppel in, toen stapte een soort woest kijkende Neanderthaler uit de auto die tegen zijn vrouw schreeuwde dat ze dan verdomme zelf maar met haar dikke reet in die auto moest gaan zitten, vervolgens reden ze bijna onze tenten omver, en toen het hele geval uiteindelijk naar wens geparkeerd stond moesten er nog drie voortenten aan. Een avond dikke pret, dat begrijpt u.
Niet alleen bij aankomst word je bekeken. Eigenlijk houdt iedereen elkaar de hele dag in de gaten. Loop bijvoorbeeld maar eens met een toiletrol in je hand quasi nonchalant richting wc, en let bij terugkomst goed op hoe mensen kijken. Het lijkt echt of men probeert te ontdekken hoe, wat en hoeveel het was, en of er schade is ontstaan. In zo?n toiletgebouw loopt iedereen zich ook constant met elkaar te bemoeien. ?Zo, dat is er weer uit?, zegt ??n of andere snor. Ik wil gewoon niet weten wat waaruit is! Ik heb het ernstige vermoeden dat zo iemand niet eens komt om zijn behoefte te doen, maar aan een andere behoefte te voldoen, namelijk het zich ziekelijk bemoeien met andere mensen. ?H?, een Nederlander?, hoor je dan ineens naast je, wanneer je je tanden staat te poetsen. Daar zat je nou net op te wachten, een gesprek op het toilet.
Nederlanders hebben de frustrerende gewoonte om op vakantie alles dat Nederlands praat aan te spreken. Als ik op vakantie ben vind ik het heerlijk om echt even weg te zijn en dan heb ik dus geen zin om een gesprek te voeren met volslagen onbekende mensen, enkel en alleen omdat ze uit het gebied komen waar ik juist even een paar weken weg wil zijn.
Gisteren. De bandensporen van die ochtend staan nog in mijn slaap als naast mij op het toilet iemand zegt: ?H?, hoe is het??. Oh nee, waarom heb ik in vredesnaam zo?n gladiool naast me zitten?! Ik kan natuurlijk mijn mond houden, maar volgens mij is het zo?n idioot die best even over de rand wil komen kijken om te zien of alles goed gaat. ?Goed hoor?, antwoord ik dus maar. ?Wat ben je aan het doen??, vraagt deze volkomen onbekende in het hokje naast me. Ik begin nu toch behoorlijk dicht te klappen, en antwoord een beetje vaagjes: ?Nou gewoon, beetje zitten en schijten, net als jij waarschijnlijk?. Laat in vredesnaam deze aandachtszieke man nu zijn mond houden, want ik vind het absoluut niet prettig om live verslag te gaan zitten doen van mijn vorderingen. ?Ik kom zo wel even bij jullie tent langslopen?, klinkt het naast me. Nu krijg ik echt vlekken in mijn nek. Ik weet niet wat voor ontsnapte krankzinnige dit is, maar hij heeft ze echt niet allemaal meer in een keurig recht rijtje, dat is absoluut duidelijk. Ik probeer het nog ??n keer vriendelijk als ik zeg: ?Dat lijkt me niet zo handig, want wij staan net op het punt om een wandeling te maken?. Opnieuw de stem aan uit het hokje naast me:?Ik zie je zo, maar ik hang nu op, want er zit een dwaas in het hokje naast me telkens mijn vragen te beantwoorden?.
10US reageerde op 13 november 2003
lachen! komt deels uit het tjechie verhaal ofnie? vond dit stukje erg lache
[quote] Omdat hij vanuit deze positie moeder niet kan slaan heeft zoonlief de tweede knal te pakken[/quote]
Japio reageerde op 13 november 2003
Ik ken hier een hele mooie foto bij!!! Effe plaatsen???